Historia Dzielnicy

Pierwsza wzmianka o Olchowcach jako zamieszkanej i zorganizowanej osady na wschodnim brzegu Sanu pochodzi z dnia 18 sierpnia 1444 r. kiedy król Władysław Jagiełło nadał podkomorzemu sanockiemu Piotrowu Czeszykowi z Rytarowiec – łan w królewskiej wsi Olchowce. Władzę nad wsią sprawował namiestnik królewski lub występujący w jego imieniu starosta sanocki. Na przełomie XVI i XVII wieku część starostwa sanockiego została przydzielona do starostwa krośnieńskiego, w skład którego weszło oprócz Krosna 20 wsi, w tym wieś Olchowce. Zwierzchnikami Olchowiec byli więc dzierżawcy krośnieńscy. Po utracie przez Polskę niepodległości Olchowce, jak wszystkie królewszczyzny, zostały przejęte przez cesarza i weszły w skład dóbr kameralnych. Taka podległość wsi utrzymała do 1986 r. kiedy to majątek został odkupiony i przeszedł w prywatne ręce. W pierwszych latach XX wieku doszło do dużych zmian w wiejskim rolniczym życiu wsi a to z powodu lokalizacji w Olchowcach austriackich koszar. Budowa koszar spowodowała znaczne ożywienie gospodarcze związane z zatrudnieniem przy budowie a także dostarczanie płodów rolnych na wyżywienie wojska. W nowych zabudowaniach umieszczono C. i K. ujeżdżalnię oraz magazyny sprzętu wojskowego. Po rozpadzie Austro-Węgier w koszarach zlokalizowano pododdziały 2. Pułku Strzelców Podhalańskich. Po agresji radzieckiej jego miejsce zajął 93. Oddział Pograniczny Wojsk NKWD. W 1941 r. koszary zostały przekształcone w obóz jeniecki o nazwie Stalag 327/Z i Stalag 325/Z. Po zakończeniu wojny koszary przejęło Wojsko Polskie, którego różne jednostki stacjonowały tam do 1994 r. Obecnie w części koszar mieści się Wojskowa Komenda Uzupełnień, w części Komenda Powiatowa Policji a także hospicjum i Inkubator Przedsiębiorczości. W okresie PRL Olchowce stały się osiedlem przemysłowym. W 1968 r. rozpoczęto na gruntach wsi budowę zakładu spółdzielni mleczarskiej, która została oddana do ubytku w 1972 r. W latach 1973 – 1978 powstał kompleks fabryczny Sanockich Zakładów Przemysłu Gumowego, które zlokalizowały hale produkcyjne na prawym brzegu Sanu . Inwestycja ta w znaczny sposób zmieniła układ przestrzenny wsi Olchowce. Przy ulicy Przemyskiej powstały parkingi oraz wybudowano budynek mieszczący wielospecjalistyczna przychodnię lekarską. Mimo rozwoju przemysłu Olchowce nadal pozostały wsią rolniczą. W 1957 r. przeprowadzono we wsi elektryfikację a od 1960 r. uruchomiono linię autobusową z Sanoka przez Olchowce do Bykowiec. Był to duży krok w zbliżeniu miasta do wsi , ponieważ mimo bliskości Sanoka, Olchowce przez wiele lat rozwijały się niezależnie od miasta. Jednak miasto miało zakusy na podporządkowanie sobie Olchowiec, próby takie były podejmowanie kilkakrotnie: w latach 1936 – 1937, 1946, 1949, ostatecznie udało się to dopiero w 1972 r. i od tego momentu Olchowce posiadały status osiedla. Status dzielnicy Olchowcom nadano uchwałą Rady Miasta Sanoka w dniu 26 września 1991 r. i są w tej chwili jedną z siedmiu dzielnic miasta. 21 sierpnia 1993 r. w dzielnicy otwarto Dom Bezdomnego Inwalidy – schronisko dla mężczyzn zorganizowane staraniem działaczy Towarzystwa Pomocy Św. Brata Alberta. We wsi rozwijała się także oświata, w 1864 r. austriaccy zaborcy uruchomili szkołę ludową w specjalnie dla niej wybudowanym obiekcie, który służył prawie 130 lat. Po całkowitym zniszczeniu budynku szkoła przez kilkanaście lat tułała się po różnych obiektach na terenie miasta. W 1994 r. rozpoczęto budowę nowej szkoły, którą ostatecznie oddano do użytku 15 października 2001 r. Szkoła za zgodą Papieża Jana Pawła II nosi jego imię. Potrzeby duchowe zabezpiecza mieszkańcom Olchowiec Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego, kościół mieści się w zabytkowej drewnianej cerkwi z 1844 r. W dzielnicy od ponad 100 lat prężnie działa także Ochotnicza Straż Pożarna. Literatura: Waldemar Bałda „Równy Wiek” 100 lat Ochotniczej Straży Pożarnej w Sanoku Olchowcach